Youmag.gr
Διήγημα: Το πολικό εξπρές του καπιταλισμού
του Νίκου Τσιλιγγίρη * Προχθές το βραδάκι είπα να κάνω μια βόλτα στην αγορά της Τσιμισκή μετά από μια πολυδιάστατη και ευχάριστη μελέτη βιολογίας, συγκεκριμένα του ανοσοβιολογικού μηχανισμού… έτσι βρε για να ξεσκάσω και να αποκτήσω και εγώ λίγα αντισώματα στην λαίλαπα των Χριστουγέννων. Καθώς περπατούσα στο πεζοδρόμιο μέσα... Read more
Διήγημα: Απ’ τη σκιά του φεγγαριού
του Κωνσταντίνου Κατσούλη – Δημητρίου *. Το φεγγάρι έσταζε στις ξερολιθιές. Οι σταγόνες έλαμπαν σαν χλωμά μαργαριτάρια. Γλιστρούσαν αργά στις πέτρες κι ενώνονταν με ανεπαίσθητους σπινθηρισμούς, σαν τρεμοπαίγματα άστρου σε ολόφωτη νύχτα. Κυλούσαν στα βράχια κι όλο μεγάλωναν, όλο κατέβαιναν μαζεύοντας λάμψη. Έπεφταν στη λιμνούλα από σεληνόφως κι η... Read more
Διήγημα: Ερωτικό
του Μιχάλη Φουντουκλή * Περπατούσαμε σε μια αμμουδιά με άσπρες πέτρες. Εσύ κι εγώ κι ένας σκύλος, ο Αχιλλέας. Εγώ ήμουν ξυπόλυτος, εσύ με τα παπούτσια του σκύλου στο χέρι και αυτός φορούσε τα δικά σου. Μα ήταν ψηλά, δεκάποντα, και σκόνταφτε ανάμεσα στις άσπρες πέτρες κι όλο γαύγιζε... Read more
Διήγημα: Τσιουάουα
του Νίκου Αραπάκη * -Της άρεσε να  βαυκαλίζεται, να στρουθοκαμηλίζει.  -Μα δεν μπορεί… -Αφού δεν τη γνωρίζατε, γιατί επιμένετε; τον έκοψα εκνευρισμένος.  Σταμάτησε κατευθείαν. Τον πήρα απ’ τα μούτρα, αλλά δεν μπορώ να ακούω κι ανοησίες. Άκου, «δεν μπορεί»… Τώρα, μετά θάνατον, όλοι δηλώνουν φίλοι της, ενόσω ζούσε ψυχή... Read more
Διήγημα: Μαύρο Περιβραχιόνιο
της Έλενας Χουσνή * Τα πρόσωπά τους ήταν βλοσυρά και ανέκφραστα. Φρύδια σμιλεμένα σε άκαμπτη γραμμή, χείλη σφιγμένα σε μια πεισματική άρνηση, βλέμματα παγωμένα στο χρόνο και στην αποστολή που τους είχε ανατεθεί. Και το μυαλό εγκλωβισμένο σε λέξεις, προτάσεις, παραγράφους ενός κειμένου που είχαν όλοι αποστηθίσει, για να... Read more
Διήγημα: Εμμονόδουλος
του Κώστα Σεμερτζάκη * Σσσσσσσς… Κατουράω. Το μακρόσυρτο σίγμα δεν υπαγορεύει ησυχία. Δίνει ρυθμό σε ένα κατούρημα σχεδόν αναγκαστικό.  Είναι ξημέρωμα Κυριακής, λίγο πριν πέσω για ύπνο. Πιέζομαι να κάνω πιπί τώρα, για να έχω όσο περισσότερο σερί χουζούρεμα γίνεται. Είμαι πτώμα μεταφορικά. Σσσσσσσσσσσσσσσσσσσσσσσς. Το μακρόσυρτο και φθίνον σίγμα... Read more
Διήγημα: Νύχτα στην Εθνική οδό
του Γιάννη Πανουτσόπουλου * Αργά τη νύχτα στην Εθνική οδό, ταξιδεύω από Αθήνα για Πάτρα με μια δυομισάρα μηχανούλα που είχα τότε φοιτητής. Είναι καθημερινή και ο δρόμος είναι σχεδόν άδειος. Περνάω την έξοδο για Πάτρα και συνεχίζω από περιμετρική για το χωριό μου. Έχουν μείνει λίγα μόλις χιλιόμετρα... Read more
Διήγημα: Η ουρολοίμωξη της Κυρίας Κορνηλίας
της Μαρίας Μπάστα * “Μυρίζουν; Δεν μυρίζουν; Και γιατί είναι κίτρινα με φουσκάλες τα ούρα μου;” αυτά ρωτούσε τον καθρέφτη της η κυρία Κορνηλία εκείνο το πρωί της τελευταίας της μέρας στη δουλειά. Όμως, οι καθρέφτες πια έχουν πάψει να έχουν γνώμη και λαλιά από τον καιρό της Χιονάτης... Read more
Διήγημα: Στον αστερισμό του Μπουμπά
του Νίκου Καρακάση * «Σας ορκίζομαι, δεν ήμουν πάντα έτσι!» είπε ο κύριος – μάλλον δηλαδή κύριος, αν κρίνει κανείς απ’ την βαρύτητα της φωνής και την βραχνάδα που έβγαζε εκείνο το αδιευκρίνιστο σώμα που ακολουθούσε το σημείο που έμοιαζε με κεφάλι. Λέμε μοιάζει, για τον απλό λόγο ότι... Read more
Διήγημα: Χαρτοφαγία
της Αναστασίας Μιχελάκη * Μεταμεσονύκτιο καλοκαίρι. Από το ραδιόφωνο πέφτουν στάλες της τζαζ, χρυσές, ανεπανάληπτες. Απολαμβάνω τις βουτιές μέσα στους κόλπους της ποίησης του Ελύτη. Επιχειρώ να αποβάλλω κάθε τοξίνη σκέψης, να αποπλανηθώ από τα χρώματα όλως διόλου. Στυλώνω το βλέμμα στο βιβλίο και ανασαίνω για δέκατη πέμπτη φορά... Read more