Youmag.gr
Διήγημα: Το λάθος του Dealer
του Μητσάκου Ζαφ * Τόσα χρόνια στη πιάτσα, άλλο τέτοιο β@πορ@κι δεν έτυχε και δεν πέρασαν λίγα από τα χέρια μου.  Έμπαινε στο ευρύχωρο διαμέρισμα -που κράταγα τότε στο Χαλάνδρι- και αφού έκανε τη φτιάξη του, έβγαζε από τη καμπαρντίνα -καλό ύφασμα ομολογώ, πεντάρι- ένα αντίτυπο αυτού του Ζαρατούστρα... Read more
Διήγημα: Βοηθάνθρωποι
του Βαγγέλη Ευαγγελίου * “Αφήστε το μήνυμά σας μετά τον χαρακτηριστικό ήχο” ΒΟΗΘΕΙΑ! ΒΟΗΘΕΙΑ! Φωνάζω σ’ ένα άψυχο μικρό παραλληλόγραμμο τηλέφωνο, που με βοηθάει να θυμάμαι την αίσθηση της αφής. Μήπως και κάποιος με ακούσει και καλέσει Bοηθανθρώπους να με πάρουν από τη Γη και να με πάμε ξανά... Read more
Διήγημα: Θεάνθρωπος – Μονολογία
του Άρη Μανουρά * “Και τώρα επιζητάς τη λύτρωση κακομοιριασμένε μου αδερφέ. Όμως τα κλαδιά έχουν πέσει· ριχτάρια μέσ’ στης μνήμης το ανάσεμα. Κι όταν στον πόνο της μέθης ανέμισες τις τροφαντές και πελάγιες ελπίδες σου, μπας και συρρικνώσεις για λίγο το χάος μέσ’ στης σελήνης τη χούφτα τα... Read more
Διήγημα: Ο μεγάλος Φάρος
του Μανώλη Μωραΐτη * Το πλοίο στον ορίζοντα αντίκρυ ο μεγάλος φάρος κοντοζύγωνε μέρα με την μέρα. Ο γέρο Κώστας απορούσε συχνά, πώς δεν είχε πέσει στην αντίληψη κάποιου συγχωριανού του ακόμα. Αν και πολύ μακριά, φάνταζε για μια μεγάλη κατασκευή και όχι για κάποιο γνωστό ψαροκάικο του χωριού.... Read more
Διήγημα: Φαγκότο μέσα σε μία συναυλία ερχόρδων
του Μάνου Κοντολέων * Εγώ καθόμουνα στη θέση που ήταν ακριβώς απέναντι από την πόρτα. Αυτός πιο μπρος, στις θέσεις που έχουν γυρισμένη την πλάτη τους κατά το παράθυρο. Άλλοι επιβάτες στο τραμ δεν υπήρχαν –προχωρημένη η ώρα, τελευταίο δρομολόγιο κι η απεργία των ταξί με έκανε να χρησιμοποιώ... Read more
Διήγημα: ΝΕΚΥΙΑ
της Δώρας Κασκάλη * «Εσύ εδώ εγώ εκεί» αυτό μου λέει με το βλέμμα του. Μπορεί να το λέει και με το στόμα του, αλλά εγώ επικεντρώνομαι σ’ αυτό το αυστηρό βλέμμα που με βάζει στη θέση μου. Είτε του τείνω το χέρι μου είτε πάω να παραβιάσω το... Read more
Διήγημα: Ρίο Ντε Τζανέϊρο
της Άννας Νιαράκη * Κάθεται στο πίσω κάθισμα του ταξί και κοιτάζει νευρικά έξω από το τζάμι. Προσπαθεί να μην σκέφτεται ότι την πάτησε αλλά το μυαλό του έχει κολλήσει στη φράση της Δέσποινας λίγο πριν κλείσει η γραμμή. Ας περιμένεις κι εσύ μια φορά για αλλαγή… Αν είναι... Read more
Διήγημα: Ένα Κορίτσι
του Γιάννη Νικολούδη * Για το υπόλοιπο διάστημα που τους έμενε μέχρι τη καθορισμένη μέρα της αναχώρησης τους απ’ την πόλη, συνέχιζαν να κάνουν ότι έκαναν και τον προηγούμενο καιρό, μετέφεραν νεκρούς με το ίδιο αίσθημα βουβής αηδίας και αγανάκτησης, πάλευαν στους δρόμους και στις σκηνές των ξένων αποστολών... Read more
Διήγημα: Στο Παρίσι
του Θανάση Χειμωνά * Οδηγούσε σ’ έναν εξοχικό δρόμο, ένα αυτοκίνητο που δεν ήταν το δικό της. Γύρω ερημιά κι έπειτα ξαφνικά μπήκε σε ένα τούνελ που βρέθηκε μπροστά της. Το πόρτ μπαγκάζ έβγαζε φλόγες. Κόκκινες, πράσινες, μπλε φλόγες, μωβ και πορτοκαλιές. Θέριευαν και την πλησίαζαν. Το τούνελ στένευε,... Read more
Διήγημα: Η Νηφαλιότητα του Αλκοόλ
της Κατερίνας Σαμψώνα * Αναθυμιάσεις, μόνο αυτό κατάλαβες όταν άνοιξες τα μάτια σου. Δεν ήξερες που βρισκόσουν, το μόνο που ήξερες ήταν ότι το στόμα σου ήταν ανύπαρκτο από το αλκοόλ. Εξατμίστηκε και αυτό μαζί με κάθε ζωντανό κύτταρο του εγκεφάλου σου. Προσπάθησες να ανοίξεις ξανά τα μάτια σου... Read more